Definicja i geneza szarej strefy w polskiej gospodarce
Szara strefa jest częścią gospodarki. Produkcja oraz sprzedaż dóbr i usług nie są objęte systemem ewidencji statystycznej. Definiuje ona działalność niezarejestrowaną. Obejmuje całą aktywność gospodarczą. Sprzyjałaby ona oficjalnemu zwiększeniu PKB brutto. Działalność ta jest ukrywana przed organami władzy. Szara strefa w Polsce to także gospodarka nieoficjalna. Nazywa się ją również gospodarką cienia. Główny Urząd Statystyczny (GUS) mierzy jej rozmiar. Określa ją jako „gospodarkę nieobserwowaną”. Robi to od 2014 roku. Zjawisko to występuje powszechnie. Jest trudne do pełnego oszacowania. Jak wskazuje
Szara strefa jest częścią gospodarki w której produkcja oraz sprzedaż dóbr i usług nie są objęte systemem ewidencji statystycznej. Obejmuje całą, w danym momencie niezarejestrowaną, działalność gospodarczą, która sprzyjałaby oficjalnemu zwiększeniu PKB brutto, jeżeli działalność byłaby zarejestrowana.
–
Encyklopedia Zarządzania, wyjaśnia
co to szara strefa.
Wysokie podatki stymulują szarą strefę. Są one kluczową przyczyną jej istnienia. Niska jakość państwowych instytucji również ma wpływ. Zbyt rygorystyczne przepisy gospodarcze stanowią kolejny czynnik. Należą do nich między innymi
przepisy rynku pracy oraz
bariery w handlu. Państwa mocniej ingerujące w gospodarkę wykazują wyższy wskaźnik obywateli pracujących w szarej strefie. Przykładem są obciążenia fiskalne na piwo w Polsce. Stanowią one około 300% minimalnej stawki unijnej. Takie obciążenia mogą prowadzić do wzrostu nielegalnej produkcji. Podatki wpływają na motywację. Rygorystyczne przepisy zwiększają ukrywanie działalności. To wszystko są
przyczyny istnienia szarej strefy.
Praca na czarno to
